V
[ Strona 1 z 5 ] Dalej
- Vacuum - pustka; próżnia.
- Vacuum horrendum - pustka powodująca przerażenie.
- Vade in pace - idź w pokoju.
- Vade mecum - (dosł. chodź ze mną) postępuj jak wskazano; podręcznik
- Vade post me, satana! - Odejdź ode mnie, szatanie
- Vade retro - odejdź; odstąp; cofnij się.
- Vae misero mihi! Quanta de spe decidi! - Biada mi nieszczęsnemu! Z jakichże wyżyn upadłem
- Vae soli - biada samotnemu.
- Vae victis! - Biada zwyciężonym
- Vae, puto, dues fio - biada (mi biednemu), sądzę, że już bogiem się staję. Wespazjan
- Vale et me ama - żegnaj i kochaj mnie (forma zakończenia listu). (forma zakończenia listu). (forma zakończenia listu)
- Valles lacrimarum - dolina łez.
- Vanae voces populi non sunt audiendae - nie należy dawać posłuchu czczym głosom tłumu.
- Vanitas vanitatum et omnia vanitas - marność nad marnościami i wszystko marność.
- Varbi causas - na przykład; dla przykładu.
- Variatio delectat - odmiana sprawia przyjemność; rozmaitość cieszy (miła jest odmiana). Eurypides
- Varium et mutabile semper femina - chwiejną i zmienną istotą jest zawsze kobieta (kobieta zmienną jest). Wergiliusz
- Vaticinium ex eventu - proroctwo ze zdarzenia (przepowiednia napisana po fakcie). (przepowiednia napisana po fakcie). (przepowiednia napisana po fakcie)
- Vel - albo.
- Velle est posse - chcieć to móc.
- Veni, vidi, Deus vicit - przybyłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył. Jan III Sobieski
- Venienti occurrite morbo - wyjdź na spotkanie przeznaczeniu. - Przeciwdziałajcie nadchodzącej chorobie
- Venire contra factum proprium nemini licet - ne wolno występować przeciwko temu, co wynika z własnych czynów.
- Venter caret auribus - brzuch nie ma uszu. Seneka
- Ventis secundis, tene cursum - kedy wiatry sprzyjają, trzymaj kurs.
- Ventis verba dare - rzucać słowa na wiatr (nie dotrzymywać obietnicy). Owidiusz
- Ventum est ad templum Vestae - idzie się do świątyni Westy.
- Ventum seminabunt et turbinem metent - wiatr siać będą, a zbierać burzę.
- Venturae memores iam nunc estote senectae - pamiętajcie już teraz o zbliżającej się starości. Owidiusz
- Verae amicitiae sempiternae sunt - prawdziwe przyjaźnie są wieczne.